این روز ها امنیتی شدن فضای کشور، قطعی اینترنت و ملی شدن آن دوباره به دغدغه بسیاری از مردم و کسب و کارها تبدیل شده است. این دور از قطعی اینترنت، بر خلاف دفعات قبل مثل جنگ 12 روزه حتی پیامرسانهای داخلی که آخرین راه ارتباط بین مردم بود را هم از کار انداخته است.
به گزارش نبض صنعت، این روزها امنیتی شدن فضای کشور، قطعی اینترنت و ملی شدن آن دوباره به دغدغه بسیاری از مردم و کسب و کارها تبدیل شده است. این دور از قطعی اینترنت، بر خلاف دفعات قبل مثل جنگ 12 روزه حتی پیامرسانهای داخلی که آخرین راه ارتباط بین مردم بود را هم از کار انداخته است. این وضعیت مشکلات زیادی برای کسب و کار ها بخصوص آنهایی که در حوزه اقتصاد دیجیتال فعال هستند بوجود آورده که از دفعات پیش ضررهای به مراتب سنگینتری ایجاد کرده است.
هاتف خرمشاهی، فعال حوزه دیجیتال با اشاره به اهمیت دسترسی به اینترنت در فضای اقتصادی گفت: این روزها مسئله دیگر اقتصاد دیجیتال نیست. به این فکر کنید که قطعی آب، برق و انرژی چقدر میتواند به کشور صدمه وارد کند، اینترنت هم نیز چنین نقشی در اقتصاد کشور ایفا میکند و قطعی آن میتواند به همان اندازه مشکل ایجاد کند. امروز اقتصاد دیجیتال کل اقتصاد را شکل داده است. بدون اینترنت بانکها چطور کار میکنند؟ جریان نقدی کشور چطور جریان دارد؟ بورس چطور کار میکند؟ جابجایی یک عکس ساده بیمار چطور بین پزشکان جابجا میشود؟ خدمات قوه قضاییه که برخط هستند چطور ارائه میشود؟
او تاکید میکند این سوال که با قطعی اینترنت اقتصاد دیجیتال چقدر متضرر میشود کلا سوال غلطی است. به طور کلی درحال حاضر یک الگوی دیگری ایجاد شده است. در گذشته بنظر میرسید که قطعی اینترنت اپراتورهای موبایل و ثابت حدود 2% که از اقتصاد کشور را تشکیل میدهد را دچار مشکل میکند، اما امروزه تمام 98% مابقی اقتصاد نیز تحت تاثیر قرار میگیرند.
خشایار قدیرینژاد، فعال حوزه فینتک در اینباره میگوید: بسیاری از کسب و کارها در این وضعیت از کار افتادهاند. مخصوصا آن هایی که در حوزه خدمات مشغولاند. آن هایی که لجستیک و زنجیره تامین برایشان نقش حیاتی ایفا میکنند مثل پلتفرمهای سفارش غذا و سفارش کالا هم دچار مشکل شدهاند. ارتباطات کسب و کارها با یکدیگر و ارتباطات درونسازمانی مختل شدهاست. بسیاری از شرکتها از گروههای ایجاد شده در پیامرسانها برای هماهنگی استفاده میکردند که با از کار افتادن پیامرسانهای داخلی نیز این مشکل دیگر قابل حل نیست. برخی از شرکتها از نیروهای دورکار استفاده میکردند که ارتباط با آنها به کلی قطع شدهاست. شرکتهایی که با یکدیگر جلسات آنلاین هماهنگ کرده، قادر به برگزاری آن نیستند و فرآیند جذب و استخدام به مشکل خوردهاست.
قدیرینژاد گفته است که سیاستهای دولت شفاف و کمککننده نمیباشد: یکی از جدیترین مشکلات کسب و کارها مسئله رتبه اعتباری و نسبت آن با چک و اقساط است. در جنگ 12 روزه دولت گفت تا 30 ام ماه برای تسویه چک و اقساط فرصت است اما نه آن اون زمان و نه الان سیاست شفاف و روشنی درمورد رتبه اعتباری از سمت دولت بیان نشده است. برخی از شرکتها در همان زمان علیرغم تعویق زمان تسویه چکها رتبه اعتباریشان دچار مشکل شدهاند. گاهی نزدیک به یک سال طول میکشد تا رتبه اعتباری به حالت قبلی خودش بازگردد.
قدیری نژاد درمورد حمایت دولت گفت: حتی در این شرایط هم بیمه و مالیات سهم خودشان را میگیرند. حدود 23 درصد از بیمه رو شرکت باید پرداخت کند اما وقتی کسب و کار آن بسته شده است چطور میتواند بیمه کارمند خودش را پرداخت کند؟ وقتی شرکت نتواند بیمه را رد کند کارمند هم نمیتواند از بیمه خودش استفاده کند.
بیمه هیچوقت نمیگوید من بخاطر شرایط جنگی سهم خودم را نمیگیرم بلکه همیشه و در هر شرایطی سهم خودش رو طلب کرده است.
ریشهیابی عامل ناآرامیهای اخیر از نگاه دو اقتصاددان
محمدمهدی بهکیش اقتصاددان در خصوص ناآرامی های اخیر میگوید: آنچه که می بینیم در جامعه حاصل 40سال سیاستگذاری غلط است.
بهکیش معتقد است: هم فضای سیاسی و هم فضای اقتصادی بسته شده،که بر فضای اجتماعی نیز تاثیرگذار است.
موسی غنی نژاد اقتصاددان نیز به این نکته اشاره میکند: در سال 90 تعداد افراد زیر خط فقر، زیر 20درصد بودند و در حال حاضر بالای 40درصد. وضع معیشت مردم نسبت به گذشته بدتر شده است.
غنی نژاد میگوید: حکمرانی و سیاستگذاری غلط است.
انتهای پیام















