معاون ایمیدرو گفت: واگذاری بدون تعیین شاخصهای سنجش و زیرساخت نظارتی، نه ابزار توسعه بلکه زمینه شکست است.
به گزارش نبض صنعت، امیر نوژن یونسیان معاون سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع ایران (ایمیدرو) در نشست تخصصی روشهای واگذاری مدیریت یا بهرهبرداری با اشاره به مزیتهای واگذاری در سطح بینالمللی گفت: یکی از این مزیتها انتقال تکنولوژی است که از اهمیت ویژه برخوردار است. از جمله دیگر مزیتهای این اقدام توزیع ریسک و افزایش بهرهوری است.
وی افزود: تجربیاتی مانند آب بولیوی و دارالسلام تانزانیا نیز در بین تجربیات بینالمللی شکست خوردند. از جمله دلایل این شکستها، طرح ضعیف و نظارت ناکافی بوده است. تا زمانی که شاخصهای سنجش درستی وجود نداشته باشد واگذاری شکست خواهد خورد.
وقتی قصد داریم مجموعهای را واگذار کنیم باید بپرسم آیا مشکل ما مدیریت است یا سرمایه؟ آیا شاخصهای سنجش تعیین کردهایم؟ آیا مجموعهای که در حال دریافت مدیریت است امکان و زیرساخت مدیریت را دارد یا خیر؟ واگذاری یک ابزار است نه یک هدف.
یونسیان اظهار کرد: در واگذاری نمیتوان یک مدل را تکرار کرد و براساس شرایط هر مجموعه باید یک مدل جداگانه در نظر گرفته شود.
تشریفات؛ مهمترین چالش پیش روی شرکتهای دولتی
امین میرزایی مدیر اقتصادی شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران (ایمپاسکو) نیز در این نشست گفت: در گذشته بنگاههایی موفق بودند اما امروز دیگر شرایط گذشته را ندارند. دلایل آن میتواند عدم توان جذب نیروی انسانی، نداشتن دانش فنی و نداشتن سرمایه در گردش لازم است. برای بحث خرید محصول ممکن است مشکلی وجود داشته باشد و حتما نیاز به مناقصه دارد. تا این تشریفات رعایت شود، مزیت از دست رفته است.
در این موارد شرکتهای دولتی از بازار عقب میافتند. مثالهای متعددی در کشور داریم که شرکت مزیت داشته اما در نهایت نتیجه مطلوب حاصل نشده است. راهبردی در این موارد کمک میکند تا نقاط ضعف از طریق بخش خصوصی جبران شود. در حقیقت یک حالت مشارکتی برد برد شکل میگیرد.
میرزایی با اشاره به اینکه در نمونهای کارخانه برقرار است اما موفقیتی حاصل نمیشود. علت چالشهایی مانند نیروی انسانی است. به همین دلیل دولتی بودن امکان پرداخت حقوق خوب نداریم و نمیتوانیم نیروی متخصص جذب کنیم. علت نیز سقف حقوق دولت است.
وی افزود: در پیمان مدیریت که در گذشته انجام میشد، باز هم تشریفات وجود داشت.اما در مدل جدید راهبری سعی میشود تشریفات کامل کنار گذاشته شود و با دید بخش خصوصی تولید انجام شود. در نتیجه در هر بخش مزیت بخش دولتی و خصوصی ادغام میشود و مشارکت شکل میگیرد. اگر امروز بخش خصوصی بخواهد امتیاز معدن بگیرد کار سادهای است؟ اما دولت از قبل چنین ظرفیتی را فراهم کرده است.
منافع بازنشستگان در اولویت اصلاح شرکتها است
فرشاد حقپناه رئیس ستاد راهبری اصلاح نظام بنگاهداری صندوقهای بازنشستگی نیز در نشست تخصصی روشهای واگذاری مدیریت یا بهرهبرداری گفت: دغدغه اصلاح نظام بنگاه داری صندوق های بازنشستگی را همه داریم. همه هم افزایش بهرهوری و مولد سازی را دوست داریم اما موفقیت های محدودی داشتیم. با توجه به شرایط اقتصادی نیاز داریم تا در این سه زمینه بهتر عمل کنیم. با توجه به شرایط اقتصادی نمیتوانیم برای همه مسائل یک نسخه بدهیم.
وی در ادامه گفت: شاید یک بنگاه باید احیا، یک بنگاه واگذار، یک بنگاه انحلال و برای یک بنگاه پیمان مدیریت بهترین راه حل است. سلیقه مدیریت نباید القا کند که همه بنگاهها باید از یک مسیر اصلاح شود. منافع سهامداران و بازنشسته ها است که باید دیکته کند که ما چگونه باید تصمیمگیری کنیم.
حقپناه با اشاره به اینکه خود مدیران صندوقها باید پیشنهاد و نمونههای شرکتهایی که میتوانیم آنها را نجات دهیم معرفی کنند، گفت: این پیشنهاد در خصوص چگونگی مسیر اصلاح شرکتها نیز در اختیار خود مدیران خواهد بود.
یک اتفاق خوب رخ داده این است که امروز من نیز نماینده بخش خصوصی هستم. سال گذشته از سوی یک هلدینگ بخش خصوصی معرفی شدم برای عقد قرارداد. پس از یک ساعت از جلسه نمایندگان دستگاه مقابل با خودشان مذاکره میکردند نه من. ما باید نمونههای موفق را نشان دهیم تا این نگاه منفی در مورد مشارکت عمومی و خصوصی اصلاح شود.
رئیس ستاد راهبری اصلاح نظام بنگاهداری صندوقهای بازنشستگی با بیان اینکه در برخی موارد شرایط اقتصاد بهترین افراد را قرار دهیم تضمینی برای موفقیت نیست، گفت: مدیران بسیار خوبی در دولت داریم و اگر بتوانیم آنها را در کنار بخش خصوصی قرار دهیم میتوان بخشی از مشکلات را حل کرد.
انتهای پیام
