افزایش قیمت بستههای اینترنت مخابرات در شرایطی اعمال میشود که کیفیت اینترنت ثابت نیز همچنان محل گلایه بسیاری از کاربران است. کندی سرعت، ناپایداری اتصال، اختلالهای مکرر و نارضایتی از خدمات پشتیبانی، از جمله انتقادهایی است که مدتهاست از سوی مشترکان شرکت مخابرات مطرح میشود.
به گزارش نبض صنعت، افزایش قیمت در اقتصادی که سالهاست با تورم مزمن، افت ارزش پول ملی و رشد مداوم هزینههای تولید دستوپنجه نرم میکند، دیگر پدیده عجیبی نیست. بسیاری از مردم هم پذیرفتهاند که در آغاز هر سال، قیمت کالاها و خدمات تا حدی بالا برود. اما پرسش اصلی اینجاست: این افزایش قیمت باید بر چه مبنایی باشد؟ بر اساس نرخ تورم رسمی؟ متناسب با رشد هزینهها؟ یا بیهیچ توضیح روشنی، چند برابر بیشتر از آنچه مردم انتظار دارند؟
این روزها که موج گرانی از اقلام روزمره و لبنیات گرفته تا خودرو، مسکن و خدمات مختلف، فشار سنگینی بر خانوارها وارد کرده، حالا نوبت به اینترنت رسیده است؛ خدمتی که دیگر نه یک کالای لوکس، بلکه بخشی جداییناپذیر از زندگی، کار، آموزش و ارتباطات مردم محسوب میشود. در چنین شرایطی، افزایش قیمت بستههای اینترنت خانگی، بهویژه از سوی شرکت مخابرات ایران، با انتقادهای جدی کاربران روبهرو شده است.
نگاهی به قیمتهای جدید بستههای اینترنت ثابت شرکت مخابرات نشان میدهد آنچه رخ داده، صرفاً یک «اصلاح جزئی» یا «تغییر محدود» نیست. برای نمونه، بسته ماهانه فیبر نوری ۲۲۰ گیگابایتی که سال گذشته با قیمت ۲۸۰ هزار تومان عرضه میشد، حالا نهتنها با کاهش حجم به ۲۱۰ گیگابایت رسیده، بلکه قیمت آن نیز به ۶۴۹ هزار تومان افزایش یافته است. به بیان سادهتر، کاربران امروز برای حجمی کمتر، باید هزینهای بسیار بیشتر بپردازند؛ جهشی که به معنای افزایش حدود ۱۳۲ درصدی قیمت است.
همین یک نمونه کافی است تا مشخص شود اعتراض کاربران بیدلیل نیست. وقتی همزمان با کاهش حجم بسته، قیمت آن بیش از دو برابر میشود، طبیعی است که افکار عمومی این اقدام را نه یک بازنگری معمول، بلکه نوعی افزایش قیمت سنگین و خارج از منطق متعارف بازار تلقی کند.
با این حال، موضع رسمی شرکت مخابرات ایران چیز دیگری است. معاون ارتباطات این شرکت در واکنش به اعتراضها اعلام کرده که «قیمت اینترنت ثابت افزایش نیافته» و تنها «بر اساس مجوز سازمان تنظیم مقررات، حجم برخی بستهها ۳۰ درصد تغییر کرده است.» این اظهارنظر در حالی مطرح میشود که کاربران در عمل، با فاکتورهای بالاتری روبهرو هستند و هزینه نهایی پرداختیشان به شکل محسوسی افزایش یافته است.
از سوی دیگر، خود شرکت مخابرات نیز چندی پیش اعلام کرده بود که تغییرات قیمت و مبلغ بستهها بهصورت تدریجی اعمال میشود و پیشبینی شده اثر مالی این تصمیم تا پایان سال ۱۴۰۵، کمتر از ۱۰ درصد در درآمدهای عملیاتی این حوزه باشد. اما این توضیح هم نتوانسته ابهامها را برطرف کند. چون آنچه مردم در زندگی روزمره و در زمان خرید بستهها میبینند، افزایشهایی است که بهمراتب بیشتر از این اعداد و درصدها به نظر میرسد.
مسأله فقط گرانی نیست؛ تناقض میان روایت رسمی و تجربه واقعی کاربران، خود به عاملی برای افزایش بیاعتمادی تبدیل شده است. وقتی یک شرکت از «افزایش نیافتن قیمت» سخن میگوید، اما مشترک همان شرکت برای دریافت حجم کمتر باید چند صد هزار تومان بیشتر بپردازد، طبیعی است که این پرسش شکل بگیرد: آیا بازی با اعداد و تغییر در حجم بستهها، قرار است واقعیت افزایش قیمت بسته را پنهان کند؟
نکته مهمتر اینکه این افزایش قیمتها در شرایطی اعمال میشود که کیفیت اینترنت ثابت نیز همچنان محل گلایه بسیاری از کاربران است. کندی سرعت، ناپایداری اتصال، اختلالهای مکرر و نارضایتی از خدمات پشتیبانی، از جمله انتقادهایی است که مدتهاست از سوی مشترکان شرکت مخابرات مطرح میشود. بنابراین برای مردم این سؤال جدی به وجود آمده که چرا باید برای سرویسی که همچنان با مشکلات کیفی روبهروست، هزینهای بسیار بیشتر پرداخت کنند؟
در چنین وضعیتی، انتظار میرود شرکت مخابرات و نهادهای ناظر، بهجای ارائه توضیحات دوپهلو، با شفافیت کامل درباره مبنای این افزایش قیمتها معنادار سخن بگویند. اگر هزینهها بالا رفته، باید روشن و مستند اعلام شود. اگر مجوزی صادر شده، جزئیات آن باید در دسترس افکار عمومی قرار گیرد. و اگر قرار است مردم هزینه بیشتری بپردازند، حداقل باید در مقابل، بهبود ملموسی در کیفیت خدمات دریافت کنند.
انتهای پیام
