رئیس هیأت عامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران از بازگشت بیش از ۶۰ درصد واحدهای صنعتی آسیبدیده از جنگ به چرخه تولید خبر داد؛ آماری که در کنار تغییر مسیر تسهیلات نوسازی به سمت بازسازی صنایع، از تمرکز سیاست صنعتی بر احیای ظرفیتهای موجود حکایت دارد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری نبض صنعت، فرشاد مقیمی، رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران با اشاره به آسیبدیدن ۳۴۰۰ واحد صنعتی در جریان جنگ اعلام کرد حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد این واحدها آسیب جدی ندیدهاند و به چرخه تولید بازگشتهاند. این اظهارات نشان میدهد ارزیابی میزان خسارت و تفکیک واحدهای نیازمند تعمیرات محدود از واحدهایی که به بازسازی اساسی نیاز دارند، در تعیین مسیر بازگشت صنایع به فعالیت عادی اهمیت دارد.
نکته مهم در اظهارات رئیس ایدرو، تغییر اولویت تسهیلات نوسازی صنایع است. به گفته او، منابعی که پیشتر برای نوسازی ماشینآلات و تجهیزات در نظر گرفته شده بود، با توجه به شرایط ایجادشده به سمت بازسازی واحدهای آسیبدیده هدایت شده است. این تغییر رویکرد، بازسازی را به اولویت فوریتری در سیاست حمایت از تولید تبدیل میکند؛ هرچند نوسازی فناورانه و افزایش بهرهوری همچنان از اهداف اصلی این برنامه باقی میمانند.
بازسازی بهجای سرمایهگذاری جدید
مقیمی با اشاره به هزینه و زمان موردنیاز برای احیای ظرفیتهای صنعتی گفت بازگرداندن برخی واحدها به چرخه تولید از طریق بازسازی و نوسازی میتواند با حدود یکسوم هزینه و یکسوم زمان لازم برای سرمایهگذاری جدید انجام شود.
این مقایسه از منظر سیاست صنعتی اهمیت دارد؛ زیرا ظرفیتهای آسیبدیده، برخلاف طرحهای جدید، از بخشی از زیرساختها، تجهیزات و امکانات تولیدی برخوردارند. بنابراین، در مواردی که امکان فنی بازسازی وجود دارد، احیای واحد موجود میتواند مسیر کوتاهتری برای بازگشت ظرفیت تولید باشد.
البته این مزیت به معنای یکسانبودن هزینه و زمان بازسازی همه واحدها نیست. میزان خسارت، نوع فناوری، وضعیت تجهیزات و امکان تأمین قطعات از عواملی هستند که هزینه نهایی و زمان بازگشت هر واحد به تولید را تعیین میکنند.
معیار ایدرو برای انتخاب واحدهای اولویتدار
رئیس ایدرو همچنین با تشریح معیارهای اولویتبندی طرحهای نوسازی گفت واحدهایی که بازار قابل اتکا دارند و امکان ادامه فعالیت اقتصادی آنها پس از اجرای طرح وجود دارد، در اولویت قرار میگیرند.
این رویکرد نشان میدهد از نگاه ایدرو، بازسازی صرفاً به معنای تعمیر تجهیزات آسیبدیده نیست؛ بلکه امکان بازگشت پایدار بنگاه به فعالیت اقتصادی نیز باید در تصمیمگیری برای تخصیص منابع مورد توجه قرار گیرد.
مقیمی با اشاره به اهداف مختلف نوسازی صنعتی، کاهش مصرف انرژی و افزایش بهرهوری سرمایه را از معیارهای این برنامه دانست. بر این اساس، اگر هدف یک طرح کاهش مصرف انرژی باشد، صنایع پرمصرف در اولویت قرار میگیرند. او همچنین تأکید کرد نوسازی میتواند اصلاح نظامهای مدیریتی، هوشمندسازی فرآیندهای تولید و استفاده از هوش مصنوعی را شامل شود.
از شناسایی نیازها تا تأمین مالی
مقیمی اعلام کرد بیش از هزار واحد صنعتی برای نوسازی ماشینآلات و تجهیزات ثبتنام کردهاند و ۷۷ واحد برای دریافت تسهیلات به بانکها معرفی شدهاند. او همچنین از اجرای فرآیند عارضهیابی در ۵۰۰ واحد صنعتی و معرفی ۲۰۰ واحد به صندوق حمایت از صنایع پیشرفته خبر داد.
این ارقام، در کنار برنامه بازسازی واحدهای آسیبدیده، نشاندهنده گستردگی نیاز صنایع به حمایت مالی و فنی است. با این حال، معرفی واحدها به بانکها بهتنهایی به معنای دریافت تسهیلات نیست و ارزیابی میزان پیشرفت برنامه به اطلاعاتی درباره اعتبار مصوب، تسهیلات پرداختشده و تعداد واحدهای تکمیلکننده عملیات بازسازی نیاز دارد.
در مجموع، اظهارات مقیمی سه محور اصلی را در سیاست ایدرو برجسته میکند: بازگرداندن واحدهای آسیبدیده به تولید، اولویتبندی حمایتها بر اساس امکان تداوم فعالیت اقتصادی و استفاده از فرآیند بازسازی برای ارتقای بهرهوری و فناوری. میزان موفقیت این رویکرد به آن بستگی دارد که حمایتهای مالی تا چه اندازه سریع به عملیات اجرایی تبدیل شوند و واحدهای بازسازیشده با چه سرعتی به ظرفیت تولید پایدار بازگردند.
انتهای پیام















